Vestigen en de Bevestiging

In April 2015 kwam ik naar Nederland, met een grote koffer en volzelfvertrouwen.

Er was zo veel om aan te wennen; het samenwonen, het koude weer (en zo veel duisternis), de moeilijke taal, de nieuwe cultuur en de complexe samenleving. Een van de lastigste gewoonte waarmee ik worstelde was fietsen in de regen tijdens de spits. Ik leerde fietsen toen ik klein was,terwijl veel van de andere meisjes van mijnleeftijd niet mochten fietsen. Feit was dat ik met vijf broers opgroeide en zo het fietsen eigen kon maken.

Maar fietsen tijdens het spitsuur in Utrecht is echt een andere wereld dan fietsen in mijn woonwijkje in Led (mijn geboorteplaats).Het valt mij op dat Nederlanders in het algemeen erg vredige en soepele mensen zijn, maar dat hun adrenalineniveau het hoogste is als zij op hun fietszadel zitten. Nu ben ik inmiddels gewend om op mijn ijzeren ros hetspitsuur in te duiken, maar dit heb ik niet bereikt zonder enige schade en schande.

En dan de volgende stap in het integratieproces, vanzelfsprekend een vriendenkring creëren, TOCH? Hoe werkt dit in Nederland? Nederlanders zijn erg vriendelijkemensen, ze zijn openen zeer nieuwsgierig naar andere mensen en culturen. Zij vinden het geen probleem om jegelijk bij binnenkomst te confronteren met persoonlijke vragen(“hoe oud ben jij?” of “heb je kinderen?”)en het liefst in deEngelse taal (waarom wil iedereen eigenlijk Engels spreken?).

MAAR, een grote maar, er is geen plek meer voor nieuwe vrienden in hun vriendenkring. Waarom? Want zij hebben al genoeg vrienden. Meestal hebben zij hun vriendenkring al sinds de middelbare schooltijd opgebouwd en is er geen ruimte meer. Ik herken het ook bij mijn man en zijn vriendkring, enkele goede vrienden gaan voor vele ‘matige’ vrienden. De relaties tussen vrienden in Nederlandlijken echter gebaseerd te zijn op veel vertrouwen en verwantschap. Interessant vond ik dan ook wel de uitdrukking: “Beter een goede buur dan een verre vriend”. Maar de vriend krijgt een niet onverdienstelijke tweede plaats.De Arabische versie luidt trouwens: “Beter een goede buur dan een verre broer”. Zie je het verschil?

Omdat ik veel gereisd heb en in de VS heb gewoond, ken ik de, vaaklastige,kunst om vrienden te maken en te houden. In Nederland is het mij nu gelukt een kleine sociale vriendenkring op te bouwen. Wel laat ik mijn spontaniteit even varen als ik ze wil zien, afspreken gaat natuurlijk wel via de agenda.

Ik ben toch nog aan het bouwen.

4 thoughts on “Vestigen en de Bevestiging

  1. Lieve Najuan,

    Als er van jou uit geen pogingen meer zijn om te ontsnappen ben je dus werkelijk thuis. Ik hoop dat dit zo is voor jou. Ik heb erg veel waardering voor je moed en doorzettingsvermogen. Gelukkig heb ik dus nooit een poging gedaan je in het Engels te benaderen. De Nederlandse taal beheers je nu ook bijna volledig. Dus dat is echt niet meer nodig!! Nog een paar verbeteringen en je bent er!
    Met plezier heb ik je blog gelezen.
    Je tracingmaatje, Kees

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s