Dingen die ik leerde om nooit te doen in Nederland

Het gebeurt vaak dat ik gevraagd word door Nederlanders of ik mij hier thuis voel. Voor mijn gevoel komt deze vraag met een wens dat ik JA moet zeggen, maar helaas is dit niet mijn antwoord.  Na mijn korte antwoord is er altijd teleurstelling in de lucht. Om met de ongemakkelijke situatie om te gaan zeg ik altijd: “ik voel me nergens thuis, ook niet in het land waar ik geboren ben. Dus het feit dat ik mij hier niet thuis voel, geeft me een ‘thuis’ gevoel”.

Hier wil ik wat zeggen over het “thuis” gevoel/idee/concept. Iedereen natuurlijk heeft zijn/haar/hun eigen perceptie/perspectief van wat betekent het om een “thuis” gevoel te hebben. Het is ook helemaal okey om na twee jaar van migratie, zich niet helemaal thuis te voelt. Het is namelijk een lang proces.

Als onderdeel van dit proces zijn er een paar dingen die ik leerde om niet te doen in Nederland:

Nooit mijn fiets parkeren op een onjuiste plek.

Ik heb rare verhalen over mijn fiets en het fietsen (ja, echt). Een van deze verhalen heeft mij geleerd om mijn fiets nooit in een willekeurige plaats te parkeren. De laatste keer dat dit gebeurde, had ik niet alleen het gedoe en een boete, maar ook ruzie met mijn man. Hij was erg boos want volgens hem is het common sense om dit niet te doen.

Nooit in het weer vertrouwen.

Het heeft ook een voordeel. Als je wakker wordt in slecht grijs weer, vergeet dan nooit dat er altijd een kans is dat het weer in de middag lekker en warm is.

Nooit onder een boom bescherming zoeken in een onweerbui.

Er was een moment dat ik midden in het onweer terechtkwam zonder een paraplu en regenjas in een park (toen had ik nog niet geleerd om het weer niet te vertrouwen). Van mijn common sense (which is not so common i guess) moest ik onder een boom staan, dat was de beste oplossing. Je kan je voorstellen wat de reactie van mijn man was toen hij hoorde over het gedrag.

Nooit mijn jas aanhouden op bezoek.

Ik heb het altijd koud, ja echt! Ik ben niet de enige migrant die een hekel aan het koude weer heeft. Maar ik heb geleerd dat Nederlanders het niet respectvol vinden als je op bezoek bent met jouw jas aan. Ja echt, in mijn cultuur is het gewoon stoer om met de jas aan op de bank te zitten.

Nooit de deur uit zonder de huisarts een hand te geven.

Ik heb veel te zeggen over het zorgsysteem in Nederland, maar dit bewaar ik voor een andere blog. Wat ik wel waardeer is de gewoonte dat de huisarts altijd een hand geeft aan de patiënt in het begin en op het einde van de afspraak. Ik kom uit een land waar de dokter zelfs moeite heeft om gewoon goedendag te zeggen. Een hand geven gaat nooit gebeuren. Daarom was ik een paar keer onbeleefd toen ik de kamer uit wilde lopen zonder een hand te geven. Oeps, vergeten.

Nooit patat met ketchup bestellen.

Ik moest er aan wennen, maar nu bestel ik altijd mayonaise in plaats van ketchup. Niet echt maar ik probeer het wel, hehe.

Niet schrikken van het luchtalarm op elke eerste maandag van de maand.

Hier hoef ik niet veel over te zeggen. Je kan je voorstellen wat voor betekenis zo’n alarm heeft voor iemand uit een conflictgebied.  Ik ben klaar voor aanstaande maandag.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s