Ik ben bevallen! Dutch style.

Dus, even een korte blogpost schrijven terwijl zij slaapt! YES, ik ben bevallen. Dit is bijna zeven weken geleden gebeurd. Mijn laatste poging om een blog te schrijven over mijn zwangerschap in Nederland is niet gelukt omdat ik de tijd niet had om het af te krijgen. Bijna een week na die poging, ben ik bevallen en wel in een Nederlandse ziekenhuis.

De bevallingservaring was een omslagpunt wat betreft mijn perspectief over het Nederlandse zorgsysteem. Als het over bevalling en kinderzorg gaat, ziet het Nederlandse zorgsysteem er totaal anders uit dan de normale zorg. Wat bedoel ik daarmee?

Even iets over onze bevalling. Het was een bijzonder ervaring. Na 39 weken en 3 dagen zijn mijn vliezen gebroken zonder weeën. Dit was redelijk uniek en een ongewoon begin van de bevalling. In Nederland is er in dit soort situatie het protocol om 72 uur te wachten om te beginnen met de inleiding. Tijdens deze 72 uur mag je thuis blijven, of anders gezegd: ‘jij hoeft niet in het ziekenhuis te blijven’, jij mag/moet een keer per dag naar het ziekenhuis toekomen voor een controle. Kortom, het systeem is heel relaxed.

Nou, dit is totaal anders in het Israëlische zorgsysteem. Ik heb toevallig een Nederlandse vriendin die in Palestina woont en in een Israëlische ziekenhuis is bevallen op dezelfde manier als ik. Dus het was interessant om het verschil in beleid te zien. Zij was heel relaxed, zij wilde wachten, maar het systeem niet.

Ik was zeker niet tevreden met dit protocol, ik maakte me veel zorgen over de baby en ik schrok een beetje toen ik hoorde dat ik 72 uur moest wachten. Als ik in Israël zou bevallen, dan zou ik in deze situatie meteen in het ziekenhuis worden opgenomen, antibiotica krijgen en binnen 24 uur bevallen van mijn kind.  Jullie kunnen jullie voorstellen hoe lastig het is om tussen deze twee systemen in te zitten en een beslissing te nemen? En hoeveel ruimte geeft het systeem jou om te kiezen? Ondertussen ben je bezig met je lichaam en het idee dat er een baby onderweg is naar deze wereld, voor wie je binnenkort moet zorgen en die je moet opvoeden. Hoe doe je dat eigenlijk?

Na lang onderhandelen tussen ons en het medische team zijn wij na 48 uur bevallen. Dus een soort van middenweg tussen ons en het systeem.

Zodra de bevalling begon was er een omslagpunt in het systeem. Yes, echt. Opeens waren alle medische teamleden betrokken bij onze bevalling. Ze waren heel erg attent, zorgzaam en ontzettend professioneel. Wij hebben een hele positieve en prettige ervaring gehad met de kraamsuite. Tijdens de bevalling voelde ik mij heel erg veilig en kon ik het team opeens makkelijk vertrouwen. Het was interessant om deze verandering mee te maken.

Nu, 7 weken na de bevalling en met de ervaring van de verloskundige, het consultatiebureau en de kraamzorg, merk ik dat het systeem geen risico neemt wat betreft de baby (zodra zij onderweg is ). Alle betrokken partijen waren heel erg gericht op de gezondheid van de baby en mijzelf.

Ik heb het gevoel dat eigenlijk het systeem (de overheid) te veel verantwoordelijkheid neemt over de gezondheid van de baby. Over dit thema en mijn ervaring met de kraamzorg ga ik een andere post schrijven. Stay tuned.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s