Diversiteit en de vraag van Urgentie

Na het schrijven van mijn vorige blogpost over diversiteit, kreeg ik van een van mijn vrienden (een heel kritische vriendin) te horen dat de post te netjes was. Dit heeft een interessant gesprek opgeleverd wat ook haar tot nieuwe inzichten bracht.

Hi Najuan, we hebben zojuist gepraat over je blog, over waarom ik het ‘netjes’ vond. We dachten daar eigenlijk hetzelfde over, zo bleek. Maar we kwamen al pratend op een laag dieper. En daarin bracht je een essentieel aspect naar voren, dat nog niet zo goed tot mij was doorgedrongen. Namelijk de urgentie van diversiteit. Je eindigt je reactie ermee, door te zeggen dat de urgentie van diversiteit net zo van belang is voor de doelgroep als voor de organisatie.

Mijn eigen ‘mindset’ was gericht op verandering binnen een organisatie of de samenleving als geheel en hoe dat vorm zou moeten krijgen. Hoe een witte organisatie of een witte samenleving diversiteit moet ‘omarmen’, zoals het tegenwoordig heet in de beleidsstukken. Jij hebt het echter over de urgentie van diversiteit voor de mensen die niet worden toegelaten, of geen kansen krijgen in een bedrijf om hogerop te komen. Mensen die gedoemd lijken te zijn om de rest van hun leven losse baantjes te doen waar ze weinig tot geen invloed kunnen uitoefenen, weinig tot geen betekenis kunnen geven, terwijl zij wel de capaciteiten daarvoor hebben. 

We hebben het allebei over ‘ons’, maar over een verschillend ‘ons’. Dat is belangrijk om me te realiseren als wij over dit onderwerp in gesprek zijn. Hoewel ik me meteen ook realiseer dat het ‘ons’ in mijn vocabulaire natuurlijk eveneens grote diversiteit kent. 

Misschien komt er een moment dat de rollen omdraaien. Dat ‘wij’, degenen die nu de standaard zetten of er het meest van profiteren, er niet meer bij horen. Hoe zullen ‘wij’ dat dan ervaren? 

Ik moet er wel bij zeggen dat ik bepaalde aspecten van dit onderwerp herken in de positie van ouderen in onze samenleving. Maar dat is weer een heel ander onderwerp. 

*Mieka Vroom, geboren in 1955 in Zwolle, gewoond in Limburg, Groningen (en heel even in Leiden) en nu Utrecht, is journalist/schrijver. Zij houdt van nadenken en daarover van gedachten wisselen. Zij faciliteert dialogen. Haar interessegebieden zijn vooral dementie en intergenerationaliteit en hoe de samenleving daarmee omgaat.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s